Kancelaria Głowacki
Kodeks sieci dotyczący wymogów w zakresie przyłączenia jednostek wytwórczych do sieci (NC RfG)
Słownik rynku energii

 

 

 

Kodeks sieci dotyczący wymogów w zakresie przyłączania jednostek wytwórczych do sieci (Rozporządzenie Komisji (UE) 2016/631 z dnia 14 kwietnia 2016 r. ustanawiające kodeks sieci dotyczący wymogów w zakresie przyłączenia jednostek wytwórczych do sieci (ang. Network Code Requirements for Generators - NC RfG) jest aktem, którego zastosowanie w porządkach prawnych krajów członkowskich UE jest bezpośrednie - bez konieczności aktów implementujacych.

 

Tym niemniej, na poziomie krajowym mogą zostać przyjęte bardziej rygorystyczne wymogi niż przewidziane w Kodeksie.

 

Niezależnie od powyższego, jak prawie wszystkie kodeksy sieci przyjęte przez UE, NC RfG będzie wymagał wdrozenia na poziomie krajowym.

 

Kodeks wszedł w życie 17 maja 2016 roku.

 

NC RfG wraz z NC DCC i NC HVDC należy do grupy trzech kodeksów określających wymogi w zakresie przyłączenia podmiotów do sieci elektroenergetycznej.

 

NC RfG określa wymogi dotyczące przyłączania do sieci modułów wytwarzania energii (ang. Power Generating Module - PGM).

 

W tym zakresie wyróżnia on synchroniczne moduły wytwarzania energii oraz moduły parku energii, tym morskie (ang. PPM - Power Park Module).

 

Synchroniczne moduły wytwarzania energii w dotychczas obowiązujących regulacjach określano jako jednostki wytwórcze przyłączone synchronicznie do sieci, natomiast określenie modułów parku energii odnosi się do farm wiatrowych i/lub fotowoltaicznych (farmy wiatrowe są przyłączane do sieci nie synchronicznie lecz za pośrednictwem układów przekształtnikowych  - zob. Dokument wyjaśniający do Propozycji wymogów ogólnego stosowania wynikających z Rozporządzenia Komisji (UE) 2016/631 z dnia 14 kwietnia 2016 r. ustanawiającego kodeks sieci dotyczący wymogów w zakresie przyłączenia jednostek wytwórczych do sieci (NC RfG), PSE S.A., 17.04.2018, s. 5).

 

Wymogi dla modułów wytwarzania energii zostały określone w zależności od poziomu napięcia punktu przyłączenia oraz mocy maksymalnej modułu.

 

Graniczne wartości progów mocy maksymalnych dla modułów wytwarzania energii określone są w art. 5 ust. 2 NC RfG.

 

Determinują one przypisanie modułów do poszczególnych typów: A, B, C i D.

 

Dla krajów Europy Kontynentalnej maksymalne wartości progów mocy maksymalnych, powyżej których moduł wytwarzania energii kwalifikowany jest jako moduł typu B, C, D, wynoszą odpowiednio 1 MW, 50 MW i 75 MW.

 

Moduły wyższego typu muszą spełniać, co do zasady, także wymogi dla modułów niższego typu (art. 14 ust. 1 , art. 15 ust. 1 i art. 16 ust. 1 NC RfG).

 

Operatorzy Systemów Przesyłowych (OSP) zobowiązani są do opracowania propozycji tych progów na poziomie krajowym we współpracy z operatorami systemów dystrybucyjnych (OSD) oraz OSP z krajów sąsiadujących, przy czym wartości progów w propozycji opracowanej przez OSP nie mogą ulec podwyższeniu w stosunku do zawartych w art. 5 ust. 2 NC RfG.

 

PSE S.A. przedstawił propozycję przedmiotowych wymogów dla polskiego rynku energii elektrycznej w dniu 17 kwietnia 2018 r. (patrz linki w dokumentacji).

 

PSE S.A. są zobowiązane do ich opracowania zarówno jako właściwy operator systemu (dla modułów przyłączanych do sieci PSE S.A.), jak i wyznaczony operator systemu przesyłowego – dla modułów wytwarzania energii bez względu na to, do sieci jakiego operatora przyłączany jest dany moduł.

 

Dokument podzielony został zgodnie z systematyką zawartą w NC RfG i odnosi się kolejno do PGM typu A, B C i D, zgodnie z zakwalifikowaniem, dokonanym przez OSP na podstawie art. 5 ust. 3 NC RfG.

 

Ponadto w dokumencie zaznaczono, czy dany wymóg został opracowany przez PSE S.A. w roli operatora systemu czy jako OSP.

 

Wymogi muszą zostać przedłożone przez OSP i właściwych operatorów systemu (odpowiednio przesyłowego lub dystrybucyjnego) do zatwierdzenia krajowemu organowi regulacyjnemu (w Polsce Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki) w terminie dwóch lat od daty wejścia w życie NC RfG, tj. do dnia 17.05.2018 r.

 

 

Podział wymogów wynikających z NC RfG

 

 

Wymogi NC RfG zwykle kategoryzuje się jako:

 

- wymogi wyczerpujące/wymogi ramowe,


- wymogi obowiązkowe/wymogi opcjonalne,


- wymogi ogólnego stosowania/wymogi specyficzne dla obiektu.

 

Jak podnosi ww. Dokument wyjaśniający PSE z 17 kwietnia 2018 r.  przyporządkowanie wymogów do powyższych grup nie jest literalnie i jednoznacznie wskazane w treści NC RfG.

 

W cyt. dokumencie PSE dokonano przyporządkowania na podstawie brzmienia odnośnego przepisu oraz analizy zawartości merytorycznej.

 

Wymogi wyczerpujące/wymogi ramowe, wymogi obowiązkowe/wymogi opcjonalne

 

Wymogi wyczerpujące NC RfG oznaczają wymogi które zostały określone w sposób kompletny już w treści samego Kodeksu, natomiast wymogi ramowe wymagają uszczegółowienia przez właściwego operatora systemu (OS) lub właściwego OSP.

 

W ramach każdej grupy obok wymogów obowiązkowych występują wymogi opcjonalne.

 

W przypadku wymogów wyczerpujących o charakterze opcjonalnym decyzja, czy należy je stosować, należy do właściwego OS lub OSP.

 

Do wymogów ramowych NC RfG, które podlegają opracowaniu przez właściwego OS/OSP należy np. określenie konkretnego parametru w przedziale wskazanym w Kodeksie.

 

Wymogi obowiązkowe właściwy OS/OSP jest zobowiązany opracować i w przypadku wymogów ogólnego stosowania przedłożyć do zatwierdzenia przez regulatora (Prezesa URE) a następnie stosować przy przyłączaniu do sieci PGM objętych stosowaniem NC RfG.

 

Wymogi ogólnego stosowania i wymogi specyficzne dla obiektu

 

Wymogi ogólnego stosowania są, co do zasady, takie same dla każdego PGM danego typu (A,B,C,D), w niektórych przypadkach rozróżnienie zależy również od rodzaju modułu: czy jest to PGM przyłączony synchronicznie do sieci czy PPM.

 

Wymogi ogólnego stosowania podlegają zatwierdzeniu przez krajowego regulatora.

 

W przypadku wymogów specyficznych dla obiektu wymóg taki musi być indywidualnie opracowany dla danego PGM na etapie przyłączania PGM do sieci, wymogi takie nie są zatwierdzane przez Prezesa URE.

 

 

Przepisy przejściowe 

 

 

NC RfG, pkt 8 preambuły

 

Ze względu na konieczność zagwarantowania pewności prawa wymogi niniejszego rozporządzenia powinny mieć zastosowanie do nowych zakładów wytwórczych, ale nie powinny mieć zastosowania do istniejących modułów wytwarzania ani do modułów wytwarzania będących już w zaawansowanej fazie planowania, choć jeszcze nieukończonych, chyba że właściwy organ regulacyjny lub państwo członkowskie postanowi inaczej w oparciu o stopniowe zmiany wymogów dotyczących systemu i pełną analizę kosztów i korzyści lub w przypadku, gdy przeprowadzono poważną modernizację takich zakładów wytwórczych.

 

 

Postanowienia NC RfG dotyczą, co do zasady, nowych modułów wytwarzania energii.

 

Istniejące moduły wytwarzania energii nie będą podlegały wymogom NC RfG, z zastrzeżeniem przypadków dotyczących modernizacji lub wymiany urządzeń, mających wpływ na zdolności techniczne modułu wytwarzania energii (art. 4. ust. 1 lit. a) NC RfG).

 

Art. 4 ust. 2 NC RfG stanowi, iż moduł wytwarzania energii uznaje się za istniejący, jeżeli:

 

a) jest już przyłączony do sieci w dniu wejścia w życie rozporządzenia; lub


b) właściciel zakładu wytwarzania energii zawarł ostateczną i wiążącą umowę zakupu podstawowej instalacji wytwórczej w terminie do dwóch lat od wejścia w życie rozporządzenia, z tym, iż taki właściciel zakładu musi powiadomić o zawarciu umowy właściwego operatora systemu i właściwego OSP w terminie 30 miesięcy od wejścia w życie rozporządzenia.

 

Zatem, zgodnie z art. 4 ust. 2 lit.  b), postanowienia Kodeksu będą stosowane do modułów wytwarzania energii, które nie były przyłączone do sieci w dniu 17 maja 2016 r., jeśli ich właściciel nie zawrze wiążącej umowy zakupu podstawowej instalacji wytwórczej w terminie do 17 maja 2018 r. lub nie powiadomi o jej zawarciu właściwego operatora systemu i OSP w terminie do 17 listopada 2018 r.

 

Niezależnie od powyższego, na poziomie krajowym może zostać podjęta decyzja o rozszerzeniu zakresu stosowania NC RfG również na istniejące moduły wytwarzania energii (art. 4 ust. 1 lit. b) oraz ust. 3-5 NC RfG).

 

 

 

 

 

638FF221 B194 45E0 AB85 B7948BC2E7C5

    Dokumentacja   

 

 

 

 

 

 

Rozporządzenie Komisji (UE) 2016/631 z dnia 14 kwietnia 2016 r. ustanawiające kodeks sieci dotyczący wymogów w zakresie przyłączenia jednostek wytwórczych do sieci (NC RfG)

 

Propozycja OSP wymogów ogólnego stosowania wynikających z Rozporządzenia Komisji (UE) 2016/631 z dnia 14 kwietnia 2016 r. ustanawiającego kodeks sieci dotyczący wymogów w zakresie przyłączenia jednostek wytwórczych do sieci (NC RfG), PSE S.A., 17.04.2018

 

Propozycja OSD wymogów ogólnego stosowania wynikających z Rozporządzenia Komisji (UE) 2016/631 z dnia 14 kwietnia 2016 r. ustanawiającego kodeks sieci dotyczący wymogów w zakresie przyłączenia jednostek wytwórczych do sieci (NC RfG), PSE S.A.,17.04.2018

 

Raport ze spotkań konsultacyjnych w zakresie wymogów ogólnego stosowania dla modułów wytwarzania energii wynikających z zapisów Rozporządzenia Komisji (UE) 2016/631 z dnia 14 kwietnia 2016 r. ustanawiającego kodeks sieci dotyczący wymogów w zakresie przyłączania jednostek wytwórczych do sieci, PSE S.A., 17.04.2018

  

Propozycja wymogów ogólnego stosowania wynikających z Rozporządzenia Komisji (UE) 2016/631 z dnia 14 kwietnia 2016 r. ustanawiającego kodeks sieci dotyczący wymogów w zakresie przyłączenia jednostek wytwórczych do sieci (NC RfG), Dokument wyjaśniający, PSE S.A., 17.04.2018

 

 

 

 

 

 

 

0B19B936 D122 4AC0 8255 389794C946DB

    Linki    

 

 

 

 

 

 

Network Code on Requirements for Grid Connection of Generators (NC RfG) - must-read for European electricity producers

 

 

 

 

  

 

 

 

Zmieniony: poniedziałek, 30 kwietnia 2018 22:01
 

Szukaj

Copyright © 2009 - 2018 Michał Głowacki. Wszelkie prawa zastrzeżone. Korzystanie z Portalu podlega Regulaminowi.