Zwolnienie obrotu EUA z podatku VAT przy jednoczesnym utrzymaniu prawa do potrącenia kosztów powiązanych jest obecnie kluczowym czynnikiem utrzymania spójności rynku uprawnień do emisji CO2 w skali UE.

 


Jaka jest aktualna sytuacja w Unii Europejskiej w zakresie opodatkowania podatkiem VAT zbycia uprawnień do emisji CO2? Odpowiedź na to pytanie jest złożona.

 

Jeszcze na początku czerwca uwarunkowania w tym zakresie były dość jasne (o ile kwestie podatkowe w ogóle mogą być za takie uznane), tym niemniej latem tego roku Francja, Holandia i Wielka Brytania – bez jakiegokolwiek wyprzedzenia, w zasadzie z dnia na dzień - wprowadziły diametralne zmiany (odmienne w każdym z tych krajów). Przyczyną – jak wiadomo – było zjawisko zwane „carousel fraud”.

 

Aby obraz sytuacji był pełniejszy, należy dodać, iż niedawno również Komisja Europejska przedstawiła swoje propozycje dotyczące ww. kwestii – oczywiście różnią się one od każdego z dotychczas stosowanych wariantów.

 


Emisje CO2 są nieustającym problemem dla służb księgowych – nie tylko w spółkach publicznych (gdzie stosowane muszą być międzynarodowe standardy rachunkowości) ale również w tych, których akcje nie są przedmiotem obrotu giełdowego. Warto przyjrzeć się, jak problem ten jest rozwiązywany w Niemczech.


Planowane na rok 2010 wydanie Standardu Finansowego IFRS (International Financial Reporting Standard) dotyczącego uprawnień do emisji CO2 wyjaśni wątpliwości w zakresie stosowania art. 5a – 5c ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa.

W przypadku sprzedaży przez polskie podmioty gospodarcze uprawnień do emisji CO2 na rzecz nabywcy z innego kraju Wspólnoty Europejskiej po stronie polskiego podmiotu nie powstanie obowiązek naliczenia podatku VAT w Polsce, natomiast zagraniczny podatek VAT sam nalicza sobie nabywca (reverse charging mechanism).