W kalifornijskim cap-and-trade uprawnienia do emisji zakupione z Rezerwy mogą być transferowane przez administratora na rachunek w rejestrze, który może być wykorzystywany przez instalację jedynie do umorzeń uprawnień. Takie rozwiązanie ma na celu wyłączenie możliwości zakupu po stałych cenach uprawnień z Rezerwy na cele spekulacyjne. Jednocześnie instalacje które nie są zainteresowane handlem emisjami a uczestniczą w systemie jedynie dla potrzeb umorzeń uprawnień na pokrycie własnych emisji mają zapewnione stabilne źródło dostaw uprawnień z zapewnieniem z góry określonej ścieżki cenowej.

Szczątkowe regulacje EUETS

Podstawowym elementem, który z założenia musi być uwzględniany przez wszystkich uczestników Europejskiego Systemu Handlu Emisjami, jest wysokość kar za przekroczenie emisji. Zgodnie z art. 16 ust. 3 i 4 Dyrektywy EUETS kara ta wynosi 100 EUR za każdą tonę emisji, w odniesieniu do której operator nie umorzył uprawnień. Kluczowe jest, iż zapłacenie tej kary nie zwalnia operatora instalacji od umorzenia uprawnień wymaganych dla wskazanych emisji przy rozliczeniu następnego roku kalendarzowego (dodatkową sankcją wizerunkową jest publikowanie danych operatorów, którzy się terminowo nie rozliczyli).

W konsekwencji suma 100 EUR (stanowiąca odpowiednik kary za nadmierną emisję) nie stanowi limitu cenowego dla EUA w systemie handlu emisjami a cena uprawnień do emisji teoretycznie może przekroczyć 100 EUR. Ta niepewność z założenia może wywierać  destrukcyjny wpływ na plany inwestycyjne dla źródeł opartych na węglu.

Zgodnie z artykułem 29a Dyrektywy EUETS, jeżeli przez okres dłuższy niż sześć kolejnych miesięcy ceny uprawnień są ponad trzykrotnie wyższe od średniej ceny uprawnień na europejskim rynku uprawnień do emisji dwutlenku węgla w dwóch poprzednich latach a  zmiany tych cen nie korespondują ze zmianą zasadniczych cech rynku, może zostać podjęty jeden z następujących środków, w zależności od stopnia zmiany cen:

a) umożliwienie państwom członkowskim przyspieszenia sprzedaży na aukcji części liczby uprawnień, która jest przewidziana do sprzedaży aukcyjnej,

b) umożliwienie państwom członkowskim sprzedaży na aukcji do 25 % uprawnień z rezerwy dla nowych instalacji.

Wymienione działania podejmowane są zgodnie z procedurą komitologii.

Powyższe środki zmierzają zatem do zwiększenia ilości dostępnych na rynku uprawnień do emisji i w ten pośredni sposób uzyskania wpływu na ceny, nie przewiduje się zatem w EUETS wprowadzania w odniesieniu do cen bezpośrednich limitów kwotowych.