Emisje CO2 są nieustającym problemem dla służb księgowych – nie tylko w spółkach publicznych (gdzie stosowane muszą być międzynarodowe standardy rachunkowości) ale również w tych, których akcje nie są przedmiotem obrotu giełdowego. Warto przyjrzeć się, jak problem ten jest rozwiązywany w Niemczech.

W związku z nieuregulowaną i niejednolitą praktyką w zakresie międzynarodowych standardów rachunkowości dotyczących księgowania uprawnień do emisji CO2 (pisaliśmy o tym ......), sugerujemy dla porównania rozważyć zasady obowiązujące w niemieckich spółkach niepublicznych.

Począwszy od 1 stycznia 2005 r. spółki notowane na publicznej giełdzie papierów wartościowych mające siedzibę w Unii Europejskiej i podlegające prawu Państwa Członkowskiego są zobowiązane – co do zasady – stosować Międzynarodowe Standardy Rachunkowości (IAS/IFRS). Odnośnie sprawozdań finansowych spółek, które nie są publicznie notowane, art. 5 Rozporządzenia 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 czerwca 2002 r. w sprawie zastosowania międzynarodowych standardów rachunkowości (OJ 2002 L 243/1) pozwala Państwom Członkowskim na wybór pomiędzy stosowaniem krajowych standardów rachunkowości a IFRS. Dotychczas Niemcy zdecydowały się w tym zakresie na stosowanie krajowych standardów rachunkowości, zgodnie z Zasadami Prawidłowej Księgowości (Grundsätze ordnungsmäßiger Buchführung, dalej: „GoB”) zawartymi w niemieckim Kodeksie Handlowym (Handelsgesetzbuch, HGB) z dnia 10 maja 1897 r.

Zgodnie z zasadami określonymi w GoB, uprawnienia do emisji CO2 są kwalifikowane jako wartości niematerialne i prawne. W przypadku uprawnień przyznanych w wyniku nieodpłatnej alokacji, są one kwalifikowane jako aktywa trwałe i tylko uprawnienia przydzielone nieodpłatnie nowym instalacjom zastępującym stare instalacje mogą być, stosownie do § 10 ustawy o przydziale (ZuteilungsGesetz), klasyfikowane jako aktywa obrotowe – w zakresie, w jakim uprawnienia te przekraczają spodziewane emisje z nowej instalacji.

Uprawnienia do emisji zakupione na rynku lub nabyte w drodze aukcji są klasyfikowane jako aktywa trwałe albo obrotowe – zależnie od zamierzonego sposobu wykorzystania. Uprawnienia nabyte w celu umorzenia – w związku z własnymi potrzebami emisyjnymi - stanową aktywa trwałe, z kolei nabyte w celu odsprzedaży stanowią aktywa obrotowe.

Uprawnienia stanowiące aktywa trwałe przydzielone nieodpłatnie nie podlegają amortyzacji. To dotyczy również wydatków poniesionych w procesie alokacji, które podlegają wliczeniu w koszty na bieżąco.

____

Źródło: Michael Mehling [w:] Overview Report: Legal Frameworks for Emissions

Trading in the European Union, 2006,

http://akseli.tekes.fi/opencms/opencms/OhjelmaPortaali/ohjelmat/ClimBus/fi/Dokumenttiarkisto/Viestinta_ja_aktivointi/Julkaisut/Projektiaineistot/2005/Raportit/Legal_Overview_Report.pdf

Dodaj komentarz

Twoje imię:
Komentarz:
Kod weryfikacyjny:
	Wyślij Podgląd

yvComment v.1.19.3